Medical Imaging

Osteomiyelit, klinisyenler için sıklıkla tanısal zorluk oluşturan, giderek yaygınlaşan bir hastalıktır. Yaşam veya uzuv kaybına neden olabilecek komplikasyonları önlemek için doğru ve zamanında tanı çok önemlidir. Hikâye, fiziksel muayene ve laboratuvar çalışmalarının yanı sıra, tanısal görüntüleme de tanı sürecinde çok önemlidir. Bu anlatı inceleme makalesinde, osteomiyelit tanısı koymak için kullanılan çeşitli görüntüleme yöntemleri, yani düz radyografi, bilgisayarlı tomografi (BT), manyetik rezonans görüntüleme (MRG), ultrasonografi, kemik sintigrafisi ve pozitron emisyon tomografisi (PET) ele alınmaktadır. PubMed'den makaleler elde edilmiş ve "osteomiyelit için tanısal görüntüleme” konusuyla ilgisi açısından taranmıştır. Yazarlar, görüntüler osteolitik değişiklikleri ortaya çıkarabileceğinden ve alternatif hastalıkları dışlamaya yardımcı olabileceğinden, düz radyografinin uygun bir ilk adım olduğu sonucuna varmıştır. Hassas olması ve kemik iliği değişikliklerini enfeksiyondan sonraki birkaç gün içinde ortaya çıkarabilmesi nedeniyle en uygun ikinci adım genellikle MRG’dir. MRG yapılamayan hastalarda BT, ultrasonografi ve kemik sintigrafisi gibi diğer görüntüleme yöntemleri faydalı olabilir. BT, kronik enfeksiyonlarda nekrotik kemiği tanımlamak için faydalıdır. Ultrasonografi, orak hücre hastalığı olan çocuklarda veya kişilerde faydalı olabilir. Kemik sintigrafisi özellikle vertebral osteomiyelitin saptanmasında faydalıdır. Son olarak, PET yüksek hassasiyet ve özgüllük sergiler, ancak klinik uygulaması, yüksek maliyeti ve yetersiz düzeyde bulunabilir olması nedeniyle sınırlıdır. Uygun kullanıldığında tanısal görüntüleme, osteomiyeliti saptamak için yüksek düzeyde hassas ve spesifik bir yöntem olabilir, bu da onu güçten düşüren bu hastalığın tanı sürecinde çok önemli bir adım haline getirir.