Literature

20. yüzyıl (ve 21. yüzyıl) İrlandalı şairlerin Yahudi soykırımına verdiklerini tepkiye ilişkin her türlü değerlendirme, öncelikle İrlanda'nın küçük Yahudi toplumunun tarihsel bağlamını ve savaş öncesinde ve savaş sırasında Avrupa anakarasından İrlanda’ya gelen mültecilerin göçüne ilişkin kayıtları içermelidir. Mevcut nüfus sayımı istatistikleri 1861 yılından bu yana İrlanda’da ağırlıklı olarak Dublin'de, ama aynı zamanda Cork ve Limerick gibi şehirlerde küçük ama önemli bir Yahudi toplumunun bulunduğunu göstermektedir. 1901 yılında yani James Joyce'un Ulysses (1922) adlı eserinin geçtiği 1904 yılından üç yıl önce yapılan nüfus sayımı, İrlanda'da yaşayan yaklaşık 3 milyon 200 bin kişiden 3 bini biraz aşkınının Yahudi olduğunu göstermektedir. 1946'ya gelindiğinde bu sayı yalnızca 5 bin 381'e yükselmişti. Bu istatistikler, Orta ve Doğu Avrupa'dan kitlesel sürgünler karşısında İrlanda'nın savaş öncesi ve savaş sırasında bir şey yapmadığını kendi dilince anlatıyor. Yahudi soykırımı yıllarında (1942 - 45) bile, İrlanda’nın politikası aşırı derecede eli sıkı olarak tanımlanabilir. Dermot Keogh’un Jews in Twentieth-Century Ireland (1998) (20. Yüzyıl İrlanda’sında Yahudiler) adlı güvenilir eserinde, İkinci Dünya Savaşı sırasında İrlanda tarafından kabul edilen Yahudi mültecilerin sayısı “60 gibi düşük bir sayı olabilir” (Keogh 1998: 192) denilmektedir.